Zoals ik in mijn blogbericht over ons reisje naar Puno, La Paz en Copacabana al had laten vallen, kwamen mijn mamie en papie op 5 november aan in Lima. Jammergenoeg kon ik er toen niet bijzijn. Tegen de tijd dat ik terug in Lima aankwam, vertrokken zij al met Koning Aap op een 16-daagse rondreis door Perú. Terwijl ik ondertussen alweer aan het werk was in Viña Alta bezochten zij de mooiste plaatsjes van het land: Ica, Nazca, Arequipa, Puno, Cuzco, … Daarna kwamen ze terug naar Lima om mij te zien natuurlijk!!
Op vrijdag 19 november was het eindelijk zover: ik zou mijn mama en papa na iets meer dan 3 maanden eindelijk terugzien. Ik vertrok op tijd naar de luchthaven en moest uren wachten tot ze eindelijk door die deur verschenen. Het was een heel blij en ook wel een beetje een ontroerend weerzien.
Echte plannen had ik niet gemaakt. Ze waren heel moe na zo’n zware rondreis en we zouden alles op het gemakje doen. Maar de eerste avond stond er voor Dorien en mij nog een belangrijke ‘Escuela de Padres’ op het programma. We moesten nog naar Viña Alta om een presentatie te geven voor ouders. En Fabiola, onze fantastische stage-coördinatrice, vond het natuurlijk geweldig dat mijn ouders erbij zouden moeten zijn! Het was voor mij heel raar om in het spaans een presentatie te geven over studieoriëntering en toekomstplanning terwijl mijn ouders daar op de laatste rij zaten te volgen.
De volgende dagen had ik gelukkig helemaal vrij. We kozen ons een superleuk hotel uit in Miraflores en ik genoot met volle teugen van de zachte matras, de goeie douche, het superlekkere en uitgebreide ontbijt en natuurlijk ook van papa’s en mama’s beschermende vleugeltjes. We gingen rondwandelen in het gezellige Miraflores, tot aan de zee, dronken een cocktailtje, aten een dessertje, …
Op zondag besloten we toch iets actiever te gaan doen. We gingen naar Lunahuana. Ze hadden mij gezegd dat het daar heel mooi was en dat je daar vanalles kon doen: raften, met quads rijden, mountainbiken, … Toen we aankwamen was er geen kat te zien. De cafeetjes, restaurants en hostels zagen er allemaal heel verlaten uit. Gelukkig hadden papa en ik onderweg wel een deftig hotel gespot. Te chic om op mijn eentje te doen, maar met mama en papa erbij mocht het wel eens iets deftiger natuurlijk. Dus VillaSol werd het. Een heel groot hotel met een groot restaurant, zwembad, sauna, stoombad, tafelvoetbal, … Maar we waren alleen. Met drie zaten we in het gigantische hotel. Het restaurant ging speciaal voor ons open. Met een klein hartje bestelden we iets van de kaart, maar het bleek superlekker te zijn. Al gauw waren we de favoriete gasten en werden we verwend met allerlei extraatjes zoals eieren met spek bij het ontbijt, extra pisco sour als aperitief, …
In Lunahuana gingen we nog wandelen, mountainbiken, zwemmen en ontspannen. Daarna keerden we terug naar Miraflores om nog even uit te rusten en de avond voor het afscheid gingen we eten in het superbekende restaurant ‘La Rosa Nautica’ (met dank aan de ouders van Michel). Het was er supergezellig en het eten was ook superlekker. We genoten met volle teugen van de omgeving en het gezelschap. De volgende dag kwam er een pijnlijk afscheid, tot 29 januari…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten