Aftellen maar!

Ik ben aan mijn laatste weekje Perú begonnen. België komt steeds dichterbij. Spannend...

Een stranderige Kerst en een zonovergoten Nieuwjaar!

Eind december gingen de deuren van Viña Alta dicht. Alles werd afgesloten, de laatste talleres voor leerlingen, ouders en leerkrachten werden gegeven, we rondden de sessies met onze casussen af, de laatste informes werden uitgetypt en ingediend. De meisjes van psychologie, Ruth, Annelien, Lotte en Iris, namen ook afscheid van ons en trokken Tine achterna richting het besneeuwde België. Maar hier kondigde de zomervakantie zich aan!! Opnieuw tijd om de trekrugzak boven te halen - al zat die nog niet al te diep weg om eerlijk te zijn…

Samen met Julie en Lore trok ik naar Trujillo, ons eerste reisje naar het noorden van Perú. We verbleven in Huanchaco, een kuststadje vlakbij Trujillo. En we vonden er een superleuke hostal met de beste ontbijtkaart ooit! Elke ochtend yoghurt met heerlijke musli met pindanootjes en vers, sappig peruaans fruit (mango, meloen, banaan, druifjes, papaya, …) en een vleugje honing, njam njam. Na ons heerlijk ontbijtje lazen we ons boek op het terras, gingen we het piepkleine stadje wat verkennen, zaten we op het strand, gingen we afkoelen tussen de wilde golven, speelden we jinif of regenwormen, … Kortom, behalve ons dagje paintballen met onze nieuwe Hollandse vrienden, werden er geen grote inspanningen geleverd.

Op kerstavond en kerstdag hadden we een iets mooier hotel geboekt met zwembad erbij om onszelf op deze meest gezellige feestdagen van het jaar toch nog iets meer te verwennen. Op kerstavond gingen we eten in wat ons favoriet restaurant van Perú zou worden, el Kero. Overigens een van de weinige restaurants die na 6u ’s avonds nog open te vinden waren in Huanchaco. Het werd een supergezellige kerstavond, met lekkere pisco sour als aperitief, mijn favoriet: conchas a la parmesana als voorgerecht, een heerlijke steak in champignonsaus met frietjes als hoofdgerecht en als kers op de taart het dessert: pankeke met manjar blanco. Om vingers en borden van af te likken. Maar niet enkel het eten viel in de smaak. Ook onze persoonlijke ober, Ricardo, kon ons volledig bekoren. De volgende dag, op kerstdag zelf, gingen we terug.

Tussen Kerst en Nieuwjaar gingen we terug naar de hostal. We bezochten Trujillo, Chan Chan, Huaca de la luna y del sol en Arco del Iris. En voor we het wisten was de week voorbij en was het alweer tijd voor het volgende feest: oudejaarsavond. Enkele minuten voor 6u in de namiddag haastten we ons naar de bar van het hotel om een pisco sour te bestellen en exact om 6u tikten we samen op het Belgische Nieuwjaar!! ’s Avonds gingen we eten in el Kero bij Ricardo. Maar na ons voorgerechtje ging het licht uit. Geheel Huanchaco had geen elektriciteit. In de keuken kon men niks meer klaarmaken, we zaten in het donker, met knorrende maagjes… Twee uur en een half hebben we gewacht en plots was het licht er opnieuw! Om 11u ’s avonds konden we eindelijk van ons hoofdgerecht genieten. Tegen middernacht keerden we terug naar het hotel om er af te tellen en het nieuwe jaar te begroeten. Daarna ging ik met Lore terug naar het restaurant, waar ondertussen een superleuk feestje aan de gang was, om het nieuwe jaar ook nog eens goed in te dansen. Het werd een superleuke nacht.

Op tweede nieuwjaarsdag lieten we Huanchaco en Trujillo achter ons en trokken door naar Máncora, dé place to be voor surfers in Perú. Daar ontmoetten we Dorien, die er een heerlijke week met haar liefje opzitten had en ons achterna gereisd kwam om samen nog een weekje te genieten van de Peruaanse zon, zee en strand. Ook in Máncora kwamen we in een heerlijke hostal terecht, zelfs met zwembad!! Een heerlijk paradijsje om nog even tot rust te komen en te genieten voor we op 8 januari terug naar het drukken Lima keerden. Helemaal klaar om aan onze laatste werkweekjes te beginnen…

Mama en Papa op Bezoek !!

Zoals ik in mijn blogbericht over ons reisje naar Puno, La Paz en Copacabana al had laten vallen, kwamen mijn mamie en papie op 5 november aan in Lima. Jammergenoeg kon ik er toen niet bijzijn. Tegen de tijd dat ik terug in Lima aankwam, vertrokken zij al met Koning Aap op een 16-daagse rondreis door Perú. Terwijl ik ondertussen alweer aan het werk was in Viña Alta bezochten zij de mooiste plaatsjes van het land: Ica, Nazca, Arequipa, Puno, Cuzco, … Daarna kwamen ze terug naar Lima om mij te zien natuurlijk!!

Op vrijdag 19 november was het eindelijk zover: ik zou mijn mama en papa na iets meer dan 3 maanden eindelijk terugzien. Ik vertrok op tijd naar de luchthaven en moest uren wachten tot ze eindelijk door die deur verschenen. Het was een heel blij en ook wel een beetje een ontroerend weerzien.

Echte plannen had ik niet gemaakt. Ze waren heel moe na zo’n zware rondreis en we zouden alles op het gemakje doen. Maar de eerste avond stond er voor Dorien en mij nog een belangrijke ‘Escuela de Padres’ op het programma. We moesten nog naar Viña Alta om een presentatie te geven voor ouders. En Fabiola, onze fantastische stage-coördinatrice, vond het natuurlijk geweldig dat mijn ouders erbij zouden moeten zijn! Het was voor mij heel raar om in het spaans een presentatie te geven over studieoriëntering en toekomstplanning terwijl mijn ouders daar op de laatste rij zaten te volgen.

De volgende dagen had ik gelukkig helemaal vrij. We kozen ons een superleuk hotel uit in Miraflores en ik genoot met volle teugen van de zachte matras, de goeie douche, het superlekkere en uitgebreide ontbijt en natuurlijk ook van papa’s en mama’s beschermende vleugeltjes. We gingen rondwandelen in het gezellige Miraflores, tot aan de zee, dronken een cocktailtje, aten een dessertje, …

Op zondag besloten we toch iets actiever te gaan doen. We gingen naar Lunahuana. Ze hadden mij gezegd dat het daar heel mooi was en dat je daar vanalles kon doen: raften, met quads rijden, mountainbiken, … Toen we aankwamen was er geen kat te zien. De cafeetjes, restaurants en hostels zagen er allemaal heel verlaten uit. Gelukkig hadden papa en ik onderweg wel een deftig hotel gespot. Te chic om op mijn eentje te doen, maar met mama en papa erbij mocht het wel eens iets deftiger natuurlijk. Dus VillaSol werd het. Een heel groot hotel met een groot restaurant, zwembad, sauna, stoombad, tafelvoetbal, … Maar we waren alleen. Met drie zaten we in het gigantische hotel. Het restaurant ging speciaal voor ons open. Met een klein hartje bestelden we iets van de kaart, maar het bleek superlekker te zijn. Al gauw waren we de favoriete gasten en werden we verwend met allerlei extraatjes zoals eieren met spek bij het ontbijt, extra pisco sour als aperitief, …

In Lunahuana gingen we nog wandelen, mountainbiken, zwemmen en ontspannen. Daarna keerden we terug naar Miraflores om nog even uit te rusten en de avond voor het afscheid gingen we eten in het superbekende restaurant ‘La Rosa Nautica’ (met dank aan de ouders van Michel). Het was er supergezellig en het eten was ook superlekker. We genoten met volle teugen van de omgeving en het gezelschap. De volgende dag kwam er een pijnlijk afscheid, tot 29 januari…