Welkom! Bienvenido!


"Ik weet wat ik later wil doen! Ik ga naar Afrika en ik richt daar een schooltje op..." Deze kinderdroom heeft weliswaar al heel wat transformaties, translocaties en reorganisaties doorstaan, voor mij gaat hij binnenkort in vervulling.



Op 8 augustus vertrek ik voor een half jaartje naar Peru, Zuid-Amerika. Daar zal ik mijn praktijkstage doen in het kader van mijn studies Pedagogische Wetenschappen aan de KULeuven. Ik zal werken in Viña Alta in Lima, een soort schooltje met vooral armere kinderen en een daaraan verbonden consultatiedienst voor ouders. Mijn belangrijkste taken zijn daar workshops geven over emoties, drugs, seksualiteit, etc. en ouders begeleiden met kinderen met gedragsproblemen. Dit alles in het Spaans, olé!



Gelukkig ben ik niet alleen, we zijn met 9 meiden die samen in dit avontuur stappen. We zullen samen logeren in 'Casa Marfil' in Pueblo Libre in Lima. Van daaruit trekken we per twee of drie naar onze verschillende stageplaatsen om 's avonds (hopelijk) gezellig opnieuw samen te komen. Tussen het werken door krijgen we normaalgezien ook de tijd om de stad en het land te ontdekken.



Momenteel zijn er nog enorm veel vraagtekens, maar gaandeweg zal ik alles wel ondervinden en leren. Via deze blog kan je mij volgen doorheen mijn avontuur in Peru. Laat zeker niet na om te reageren.



Grandos Besos, lies

woensdag 22 september 2010

Temblor!!

Vannacht werd ik uit mijn bedje geschud, m'n allereerste aardbeving in Peru. 5.9 op de schaal van Richter volgens de nieuwsberichten. En net nu alle meisjes op reis zijn en ik helemaal alleen op mijn kamertje lig... Aaaaaa!! Gelukkig kon ik vlug met al mijn lakens, mijn kussen en beertje bij Dorien aankloppen, die lag nog te slapen als een roosje en kon mij een veilig bedje dicht in haar buurt aanbieden =).

zondag 19 september 2010

Paracas, Huacachina e Ica

Na vier zware stageweken in Viña Alta hadden we het wel verdiend: ons uitstapje vol zon, lekker eten, dessertjes, cocktailtjes en natuurlijk ook mooie plekjes en bezienswaardigheden. We gingen de toerist uithangen...

De Islas Ballestas zijn eilandjes voor de kust van Paracas die overladen zijn met zeeleeuwen, zeehonden, talloze vogels, pinguïns, ... Met een bootje voeren we heel dicht langs de eilandjes om alle dieren goed te kunnen zien en fotograferen. Onderweg naar de eilandjes stopte het bootje ook eventjes om ons te laten genieten van de dolfijnen!!


Het Reserva Nacional de Paracas is een woestijnachtig gebied. Met een minibusje trokken we van de ene mirador, een uitkijkpunt met een mooi uitzicht op de zee of bergen, naar de andere.

 
Huacachina, een stukje paradijs. Huacachina is een groene lagune omrond door zanderige bergen. Daar hebben we gesandboard en met de buggy gereden. Elk hebben we daar zo'n kleine 5 kilogram zand opgeschept in onze kleren, schoenen, haren en oren. Maar het was wel echt heel plezant! Na het sporten gingen we nog even uitrusten langs het prachtige meertje.


We sloten het weekendje af met een bezoekje aan Ica: de kerk die zwaar beschadigd werd door een aarbeving, de Plaza Mayor en een wijn- en piscobodega. En vervolgens moe maar voldaan terug naar huis, Lima. 

Verjaardag Dorien!

Ondertussen al een hele tijd geleden dat ik nog een berichtje heb gepost op mijn blog. Eindelijk heb ik eens wat tijd gevonden om er mij aan te zetten. Belangrijke gebeurtenissen de voorbije weken? Werken, duizenden complimentjes van Fabiola (onze coordinatrice die altijd zooo tevreden is over ons werk), werken, .... En de verjaardag van Dorien, ook voor ons vol leuke verrassingen...

's Ochtends heb ik mijn stagegenootje verwend met een ontbijtje op bed. Een broodje, twee soortjes cornflakes, yoghurt, melk, fruitsla en een zachtgekookt eitje voor de verjaardagsprinses!!


In de namiddag, voor het feestje, moesten we langsgaan bij de profesora van spaans. Samen met Julie, Lore en Dorien neem ik extra spaanse lessen om ons beter uit te kunnen drukken in het spaans hier. Maar voor het begin van de lessen wou de profesora ons bij haar thuis ontvangen. Wij vonden het een beetje jammer dat we nu geen uitstapje konden maken op Doriens verjaardag.
Maar het werd za-lig!! De profesora, Elizabeth, is de max. Zo'n lieve, grappige vrouw. Toen ze vroeg hoe oud we waren, konden we allemaal onze mond niet houden en vertelden we dat Dorien jarig was. Ze nam ons stante pede mee naar de hemel op aarde in Peru: Tortas Gaby...



Sindsdien komt Elizabeth elke dinsdag- en donderdagavond spaanse les geven. Bijna altijd heeft ze iets bij om te smullen. En wij worden op een zalige manier beter in het spaans...